    | |
In gesprek met Edwin, Manager Bedrijfsvoering binnen De Woenselse Poort
Edwin werkt inmiddels acht jaar binnen de organisatie. Zijn loopbaan begon bij Volte, waar hij als teamleider met een duidelijke opdracht aan de slag ging. Ervaring in het werken met jongeren had hij al opgedaan binnen een jeugdinrichting. Na verloop van tijd maakte hij de stap van een zelfsturend team naar het teamleiderschap. Toen er na drie jaar rust en stabiliteit in het team teruggekeerd waren, groeide hij door naar de rol van manager bedrijfsvoering.
Zijn achtergrond ligt in de psychiatrie: Edwin is destijds opgeleid tot psychiatrisch verpleegkundige. Hoewel hij inmiddels een leidinggevende functie vervult, draait hij sporadisch nog wel eens een dienst op de afdelingen. Enerzijds vanwege de krapte, maar vooral omdat hij het belangrijk vindt om verbonden te blijven met de praktijk. “De complexiteit van de casussen blijft boeiend,” vertelt hij. “Gedrag beïnvloeden is daarin het meest uitdagend. Je leert mensen beter lezen en anders naar hen kijken. Je oordeelt niet op uiterlijk, maar gedrag valt je altijd op.”
Dat oog voor gedrag zie je terug in zijn manier van werken. Iedere cliënt groeten is voor hem een vanzelfsprekendheid, maar ook een vorm van observeren. “Als iemand niet teruggroet, valt dat direct op. Vanaf het moment dat je een afdeling binnenloopt, sta je ‘aan’ en ben je alerter.”
Van buitenaf lijken de afdelingen soms afgesloten en mysterieus. Mensen zijn nieuwsgierig naar wat er achter de muren gebeurt. Voor Edwin en zijn collega’s voelt dat soms vreemd, want veel cliënten bewegen zich ook gewoon buiten in de maatschappij.
Wat voor hem centraal staat in dit vak, is een open houding ten opzichte van gedragsverandering. “Je hebt een lange adem nodig, een oprechte wil om mensen te helpen en oog voor de mens achter de cliënt,” zegt hij. Tijdens open dagen wordt hij daar telkens opnieuw aan herinnerd. “Je voelt dan opeens een enorme trots om te laten zien wat we hier doen, ook al zijn we intern soms kritisch of mopperen we wel eens op hoe dingen gaan.”
Volgens Edwin vraagt dit werk om mensen die authentiek zijn, zichzelf kennen en helder communiceren. “Je moet meters maken om dit vak te leren. In het begin is het spannend, maar cliënten hebben ook een kwetsbare kant. Die moet je leren herkennen. Het helpt als je al iets van de wereld hebt gezien, maar zonder dat je erdoor getekend bent. En vooral: wees duidelijk. In een omgeving waar veiligheid vooropstaat, mag er geen twijfel bestaan over de boodschap die je overbrengt.”