    | |
Geestelijke gezondheidzorg hoort gewoon bij het leven
Angelique is verpleegkundige bij Kliniek Autisme en koos voor de uitdaging om samen met haar team een nieuwe afdeling bij GGzE op te zetten. Zij vertelt de eigenschappen die je moet hebben om haar werk te doen en over de soms vreemde vooroordelen rond de psychiatrie. Haar enthousiasme gaat zover dat ze zelfs in haar vrije tijd het werken in de geestelijke gezondheidszorg promoot.
“Voor mij komt alles waar GGzE voor staat, samen op een centraal punt: dat mooie terrein op De Grote Beek. Daar hebben we een ruim behandelaanbod, veel dagbestedingen en collega’s waar ik beroep op kan doen en dingen mee kan delen, ook buiten mijn eigen team. Zo spring ik wel eens bij op andere afdelingen en ga ik met een groep collega’s nadenken over het verbeteren van ons behandelaanbod. We werken echt continue samen aan het verbeteren van onze zorg en dat vind ik heel leuk. Voor mij is GGzE echt een professionele organisatie die goed rekening houdt met alle randvoorwaarden zoals trainingen en andere
manieren om te leren en groeien.
Hoe draag jij bij aan de beste zorg?
Ik werk hier al heel lang, dus cliënten zien een vertrouwd gezicht, ook als we ze langer helpen of als ze terugkomen. Daar zijn ze wel blij mee, denk ik. Ze weten wat ze aan me hebben en dat ik ben wie ik zeg dat ik ben. Dat geeft ze rust en zekerheid en het helpt ook om echt contact met ze te krijgen en samen met hen iets op te bouwen. Dat is belangrijk, want onze behandelingen zijn heel erg op het individu afgestemd en onze cliënten hebben heel veel inspraak. Wat zij willen, is voor ons leidend. Dat is niet overal zo en het vraagt dan ook om meer aandacht voor ieder van hen. Ik wil mensen dus ook echt zien en horen. Ik wil weten wie er voor me staat.
De mooiste momenten in mijn werk zijn die waarop een cliënt inziet dat een behandeling goed voor hem of haar is. Dat het werkt en dat hij of zij zelf actief gaat meewerken aan dat veranderproces. Het geeft mij zoveel voldoening als mensen hier sterker de deur uitgaan als toen ze hier kwamen. Dat is toch steeds weer ons streven.
Hoe ziet jouw werkdag eruit?
Die begint met een overleg met collega’s. Dat noemen wij ook wel de ‘incheck’. Daar plannen we de dag, maar vragen ook aan elkaar hoe wij er als mensen die dag instaan. Want gisteren kan pittig zijn geweest, je hebt misschien slecht geslapen of je hebt gewoon een rotdag. Dan kun je dat aangeven en dan houden we daar onderling rekening mee. Het kan ook zijn dat je een moeilijke client even wilt ‘delen’ met een collega. In deze samenwerking verdeel je alles mooi en doet iedereen wat hij of zij leuk vindt. Zo kun je als team elkaar helpen en op elkaar bouwen.
Hoe zou jij je ideale collega omschrijven?
Die moet respect hebben voor andere mensen. Daarbij is eerlijkheid heel belangrijk, misschien wel het allerbelangrijkst. Nieuwsgierigheid en flexibiliteit helpen ook enorm in dit werk. Mensen helpen betekent namelijk dat je in een continu veranderproces zit en daar moet je mee kunnen omgaan. Maar er kan ook iets gebeuren waardoor de dag er ineens heel anders uitziet en dan moet je kunnen omschakelen. Daarom moet je zelf ook stabiel zijn en weten wat je wilt, want onze klanten kunnen soms best stevig uiten hoe ze ergens over denken. Dan hoef je zelf niet ook verbaal sterk te zijn, maar je moet wel koersvast blijven en met beide benen op de grond staan.
Waarom ben je bij GGzE gaan werken?
Voor mij was het de uitdaging om een nieuwe afdeling mee op te starten. GGzE daagde me daarin echt uit om mijn kwaliteiten te ontdekken en ze optimaal in te zetten. De afstand van hier naar huis telde ook mee. Ik woon aan de andere kant van Eindhoven en ik werkte hiervoor in Gemert. In mijn omgeving was het nog niet vanzelfsprekend dat ik hier zou komen werken. Of überhaupt in de psychiatrie. Ik moest me best vaak verdedigen. Zelfs een van mijn leraren zei dat ik dat vooral maar niet moest doen. Er zijn nog veel vooroordelen over ons werk. Dat merk ik ook als ik bijvoorbeeld op een feestje vertel wat ik doe. Dan denken mensen dat onze cliënten gevaarlijk zijn en dat ze niks mogen. Wat mij betreft is het daarom ook goed dat we nu wat meer naar buiten treden. Voor Corona ging ik zelfs in mijn vrije tijd naar opleidingen om daar te vertellen over mijn werk. Geestelijke gezondheidszorg hoort gewoon bij het leven. Daar is niks eng of raar aan. Ik maak er graag reclame voor en ik heb echt al flink wat mensen overgehaald om hier te komen werken.”