Verpleegkundige Thomas

Werken op een helende locatie

Thomas is verpleegkundige bij Kliniek Autisme en ondersteunt cliënten met chronische klachten. Hij vertelt over zijn manier van werken en de vrijheid die hij daarin krijgt. Zijn goede ervaringen tijdens zijn stage maakten voor hem de keuze om bij GGzE te komen werken, heel logisch. Ontdek hoe hij een band opbouwt met zijn cliënten en met welke kwaliteiten je mensen helpt in hun herstel.

“Hier bij GGzE krijg je veel vrijheid om je eigen draai aan je werk te geven. Zeker binnen ons team. Er zijn veel mogelijkheden om bijvoorbeeld door te groeien of opleidingen te volgen. Nou volg ik als ondersteuner standaard al cursussen, maar als je je verder wil ontwikkelen, kan dat gewoon. Ik ben bijvoorbeeld docent geworden op de leerafdeling hier. Daar kan ik helemaal mij ei in kwijt, ook omdat ik het op mijn manier mag doen. Maar wat ik vooral bijzonder vind is de locatie waar ik werk: De Grote Beek. Dat is een prachtige omgeving. Een wijds, bosrijkterrein dat echt bijdraagt aan dat gevoel van vrijheid.

Als je hier aankomt, geeft dat zo’n andere sfeer dan wanneer je bijvoorbeeld in de stad werkt, tussen de gebouwen. Zo’n omgeving heeft echt een helende werking. We hebben onze dagbesteding sowieso al goed opgezet hier, vind ik, maar onze locatie maakt hem nog beter. We gaan er met onze cliënten wandelen en fietsen, soms wel drie keer per dag. Dat zijn momenten waarop je toch makkelijker tot een goed gesprek komt. Of we organiseren een kampvuur voor ze. Dat zie ik ergens anders nog niet zo snel gebeuren.

Hoe draag jij bij aan de beste zorg?

GGzE is een professionele organisatie die heel veel voor ons en onze cliënten regelt. Dat is een goede basis. Daarbinnen zijn wij een zelfsturend team en onze neuzen staan qua zorg dezelfde kant op. Maar we geven elkaar ook de vrijheid om die zorg op onze eigen, persoonlijke manier in te vullen. Ik doe dat het liefst vanuit een goede band, dus ik probeer te communiceren op het niveau van onze cliënten en van daaruit het gesprek aan te gaan. Daar krijgen we de tijd en ruimte voor en het is mooi om te zien dat je daar iemand mee kan helpen. Het schept een basis voor eerlijkheid en duidelijkheid. Dan kun je ook tegen iemand zeggen: “Nu is het klaar, nu gaan we aan het werk’, zonder dat je de relatie onder druk zet. Soms worstelt iemand met zichzelf of met de behandeling, maar sluit dan de dag wel af met een glimlach. Dat is dan mooi om te zien.

We zijn een behandelafdeling en dat betekent dat je van heel dichtbij iemands vooruitgang kunt zien. Dan zie je dat iemand echt iets leert en dat die persoon groeit, ook al heeft hij of zij er misschien eerst moeite mee. Uiteindelijk hebben ze er toch baat bij en als ze dan weggaan en ze hebben echt iets geleerd, dan geeft mij dat heel veel voldoening.

Hoe ziet jouw werkdag eruit?

We beginnen lekker vroeg: om half acht. We krijgen een overdracht van de nachtdienst en dan gaan we samen de dag invullen. We doen ook een ‘incheck’ met elkaar. Dan vragen we elkaar hoe het gaat en of we die dag bepaalde activiteiten niet of juist wel aankunnen. Dan wijzen we cliënten toe aan de teamleden, zodat zij weten wie van ons ze kunnen aanspreken. Als dat geregeld is, weet je precies wat je gaat doen. Er zijn een paar activiteiten die dagelijks terugkomen, zoals medicatiecontrole, de dagbesteding opstarten en natuurlijk wandelen met cliënten.Vanaf dat punt is geen dag hetzelfde. Omdat elke client anders is en soms de ene keer makkelijk aan de dag begint en het de volgende dag gewoon niet voor elkaar krijgt. Dat houdt mijn baan wel afwisselend.

Hoe zou jij je ideale collega omschrijven?

Die is in de eerste plaats nieuwsgierig. Om iemand te helpen, moet je hem of haar kennen en niet alleen de diagnose. Behandelingen kun je nooit kopiëren en op een ander plakken. Wat bij de een werkt, doet bij de ander niets. Flexibiliteit is ook belangrijk. De weg naar herstel is geen A2. Soms gaat het snel en rechtdoor, maar je hebt ook dagen dat het meer lijkt op een zandweg. En soms verandert er in korte tijd best veel dankzij behandelingen. Dat merkte ik toen ik een keer drie weken op vakantie was geweest. Dan moet je er echt weer even inkomen. Daar moet je mee kunnen of willen leren omgaan.

Waarom ben je bij GGzE gaan werken?

Ik heb hier stagegelopen op 2 afdelingen en daardoor ben ik nieuwsgierig geworden naar de psychiatrie. Ik ben toen eerst blijven hangen in de gehandicaptenzorg, maar op een gegeven moment wilde ik meer verdieping en wat meer uitdaging en beide vond ik hier. GGzE gaf mij tijdens mijn stage al het gevoel van een zekere en veilige, maar ook grote en professionele werkomgeving. Daarom ben ik hier teruggekomen.

Ik had het geluk dat ik al veel wist over GGzE toen ik hier wilde komen werken, maar ik merk dat er best veel mensen zijn die niet weten waar we voor staan en hoe we doen wat we doen. Die zien van buiten een grote organisatie op een mooie locatie, maar ze weten te weinig over wat er achter de deuren gebeurt. Daarom vind ik het mooi dat we nu, ook op deze manier, een kijkje in de keuken gaan geven. Dat gaat helpen om aan een beter en genuanceerder beeld van ons werk en van GGzE te bouwen.”